รักต้องห้าม

คำร้อง – ทำนอง  วราห์ วรเวช
ขับร้อง    รังษิยา บรรณกร ( บันทึกเสียงครั้งแรก พ.ศ. 2513 )
 
ไยพระพรหม..นำฉันให้มาใกล้เธอ ..
พานพบเธอ แต่ให้เธอมีเขาผูกพันธ์.. .
สุดเฉลย เอ่ยความช้ำกรรมเรานั้น..
เพียงแรกรักจิตถูกบั่น
สุขที่ฝัน พลันมลาย...
 
มองเห็นกันค่ำเช้าบ้านเราอยู่เคียง..
ยินสำเนียงยลเธอ เคียงกันแล้วอยากตาย..
เหมือนคนบาปต้องคำสาปให้ช้ำใจกาย
สุดเปล่าเปลี่ยว ระทมเดียวดาย
ด้วยพลาดหมาย ชายที่ใฝ่ปอง...
 
*ช้ำ..อะไรเช่นนี้..
รัก. ..คนมีเจ้าของ...
ยาม..เธอแนบประคอง
ใจอยากเมินแต่ตาคอยมอง
ทั้งที่จ้องแล้ว ต้องหม่นใจ...

ไยพระพรหม แกล้งฉัน ให้มาใกล้เธอ..
ปองรักเธอไฝ่บำเรอ ให้ช้ำชอกใจ..

รักต้องห้ามเหมือนไฟลามเผาใจให้ไหม้
สุดจะผ่อนความร้อนคลายไป
เหมือนตกยู่ใน อ-เว-จี
.
.
.

 
.
.
.

-^^--- ---- ---- ---- --^^--

main menu // new update