การะเกด

[เจ้าการะเกดเอย เจ้าขี่ม้าเทศ จะไปท้ายวัง ชักกริช ออกมาแกว่งเอ๋ยว่าจะแทงฝรั่ง ใครห้ามเจ้าก็ไม่ฟังเจ้าการะเกดเอย (ซ้ำ)] บรรเลง (สร้อย)

เจ้าการะเกด เขาไปแล้ว เป็นทิวเป็นแถวทุกแห่ง ไปตามตะวันสีแดง ที่สาดทั่วแผ่นดินไทย ไปกับกริชคู่มือ กระชับถือด้วยมั่นใจ เลือดใครก็เลือดใครคงจะได้นองปฐพี แผ่นดินถิ่นกำเนิด ก็ตั้งแต่เกิดจนมาเป็นผี ไอ้กันมันกล้ามาราวี ทำย่ำยีวุ่นวาย ออกไปเอ๋ยไป ออกไปเอ๋ยไป เอ้าไสหัว

(สร้อย)

จากอุบลราชธานี มาถึงตาคลีอู่ตะเภา น้ำพองละก็เป็นของเราแต่มันทำเป็นซ่องโจร จากระเบิดมหาภัยเป็นเปลวไฟที่ลุกโชน ดินชอุ่มเป็นหลุมโคลนทุกตารางของแผ่นดิน  บ้านแตกสาแหรกขาดด้วยอุบาทก์จากเครื่องบิน เสียงร้องไห้จะมีใครยินนอกจากเราประชาชน ออกไปเอ๋ยไป ออกไปเอ๋ยไป เอ้าไสหัว

(สร้อย)

ประเทศไร้เอกราช เพราะ ถูกต่างชาติมันมาครอบำ ฐานทัพมันเลวระยำ มันเหยียบย่ำมันทำลาย จักรพรรดินิยมชั่ว เถอะไสหัวมันออกไป ชูธงประชาไทประสานใจเป็นสายธาร ไปเถิดเจ้าการะเกด ไปเพื่อประเทศไม่เกินนาน ใครหรือจะต้านทาน แรงมหาประชาชน ออกไปเอ๋ยไป ออกไปเอ๋ยไป เอ้าไสหัว

(สร้อย)

[เจ้าการะเกดเอย เจ้าขี่ม้าเทศ จะไปท้ายวัง(เอาละวา) ชักกริช ออกมาแกว่งเอ๋ยว่าจะแทงฝรั่ง(เอาละวา) ใครห้ามเจ้าก็ไม่ฟังเจ้าการะเกดเอย (ซ้ำ)]

บรรเลง fade.....

main menu // new update