กำลังใจให้ฉัน

กำลังใจ ( D )
หงา คาราวาน
D

Intro 8 Bars...7...
8.โบก มือลา
เสียงเพลงครวญมาต้องลาแล้วเพื่อน
กี่ปีจะลับเลือน
ฝากเพลงคอยย้ำเตือน
หวน ไห้
จาก กันไกล
แม้เพียงร่างกายแต่ใจชิดใกล้
เมื่อใจเราซึ้งใจ
ร่วมทางไม่ร้างไกล
หมาย มั่น
ขุนเขาไม่อาจขวาง
สายทางเที่ยงธรรมได้
ความหวังยังพริ้มพราย
เก่าตายมีใหม่เสริม
ชีวิตที่ผ่านพบ
มีลบย่อมมีเพิ่ม
ขอเพียงให้เหมือนเดิม
กำลังใจ
อย่า อาวรณ์
รักเราไม่คลอนคลางแคลงแหนงหน่าย
ให้รักเราละลาย
กระจายในผองชน
ผู้ทุกข์ทนตลอด กาล
Solo 8 Bars...7...
8.ขุนเขาไม่อาจขวาง
สายทางเที่ยงธรรมได้
ความหวังยังพริ้มพราย
เก่าตายมีใหม่เสริม
ชีวิตที่ผ่านพบ
มีลบย่อมมีเพิ่ม
ขอเพียงให้เหมือนเดิม
กำลังใจ
อย่า อาวรณ์
รักเราไม่คลอนคลางแคลงแหนงหน่าย
ให้รักเราละลาย
กระจายในผองชน
ผู้ทุกข์ทนตลอด กาล

"T..........." <t..........@hotmail.com>

Wed, 15 Feb 2006, 11:32:38 AM

ขอชมความวิริยะอุตสาหะ กล้าแสดงออก จากเว๊ปของ__  ระยะหลังนี้พี่เปิดอ่านทุกวัน   ขอเบอร์โทรด้วย  จะได้นัดคุยกัน   พี่ไปวันสวดพี่อิ๊ด  แต่วันเผาไม่ได้ไป   บอกตรง ๆ ว่ารู้สีกทำนองเดียวกับ__ เวลาพบเพื่อนเก่าตามสภาพในปัจจุบัน     หลาย ๆ ปีที่ผ่านมา มีเรื่องจะระบายให้ฟังเยอะแยะ......

พี่__ 165  ( อดีตสหาย___)

.

I like your website http://www.2519me.com

george Pensoni [ranao@cheerful.com] Tue 6/14/2005 5:46 AM

ผมได้ดูเว็บไซต์ของคุณแล้วด้วยความบังเอิญ

ขอชื่นชมในความพยายามทำเพื่อยืนยันในอัตลักษณ์ของตน

และการยึดมั่นในอุดมการณ์ในภาวะทุนนิยมรุนแรงเชี่ยวกราก

ผมยินดีที่ได้เห็นคนมีศรัทธาในสิ่งดีงามร่วมกัน

ผมดีใจและไม่เคยเสียใจที่เคยมีอุดมการณ์อันยิ่งใหญ่

และจะรักษามันไว้

เพราะผมมั่นใจว่าจะไม่เคย ถ่มน้ำลายรดฟ้า กลืนน้ำลายตนเอง

เหมือนสหายหลายคนที่ยังมีชีวิตอยู่

ทั้งที่เขาควรตายไป แทนสหายที่ตายก่อนเวลาอันสมควรของเรา

ขอให้มีความสุข ขอให้ความดีที่ท่านได้ประกอบ จงดลบันดาลให้ท่านพบแต่ความสุขครับ

ด้วยความเคารพ

ราเนา

 [ขอบคุณค่ะ.....]

.

.

แด่ความทรงจำที่ประทับใจ

Narongsak Kunupathum [narongsak.k@egat.co.th] Tue 3/1/2005 9:38 AM

สวัสดีตอนเช้าครับ.........แวะกลับเข้ามาใน Web อีกครั้ง

ผมได้อ่านเนื้อหาความทรงจำบางส่วนตั้งแต่ ปี 2518-2519 ได้สะท้อนให้เห็นเสี้ยวเหตุการณ์หนึ่งในชีวิตของคนๆหนึ่ง ที่ได้พบเจอและบันทึกไว้ ถ่ายทอดให้คนรุ่นหลังได้รับรู้ เป็นสิ่งที่น่าสนใจมากๆ ช่วยเขียนเพิ่มเติมต่อในช่วง ปี 2519 เป็นต้นไป จะได้เก็บไว้เป็นอนุสรณ์ตามเค้าโครงที่ได้ Plot ไว้.....สนุกดีครับ

เหตุการณ์ในปัจจุบันนี้ .....หลายๆเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก็คงไม่พ้นการต่อสู้ทางความคิดและอุดมการณ์ที่แตกต่างกันไป ............สุดแต่ว่าฝ่ายใหนจะมีอำนาจและกำลังมากกว่าอีกฝ่ายหนึ่งเท่านั้น........

กงล้อชีวิตก็ยังคงหมุนไปไม่หยุดยั้ง เก่าไปใหม่ก็เข้ามาแทนที่เป็นอยู่อย่างนี้ตลอดไป..(ตะถะตา) ...อยู่ที่ว่าเป้าหมายในชีวิตของคนเราจะพอใจในจุดใหนและยุติลงในจุดนั้นๆ โดยที่ไม่ทำให้ใครหรือสังคมเดือดร้อน วันนี้ขอร่วมคุยมาพอเป็นกระสายแค่นี้ก่อนนะครับเพื่อว่าจะได้มีสายสัมพันธ์ยังคงอยู่ต่อไป....

อุดมการณ์ กำลังใจและความหวัง จะทำให้เราเดินหน้าต่อไปไม่หยุดยั้งและพบแต่สิ่งดีๆตลอดไปครับ

we are all entaneer cmu ha.....

วิดวะ..ลูกช้าง มอชอ....

[ ตอบ/ แล้วเมื่อไร จะมีจิ๊กซอว์ เศษเสี้ยวของ "วิดวะ..ลูกช้าง มอชอ...." มาช่วยเติมเต็ม บ้างล่ะคะ? เปิดพื้นที่ไว้ให้แล้วค่ะ..ที่ Enter the section of " Northern students' memo about the October politic movement histories " ลองคลิกเข้าไปดู ดูนะคะ]

.

.

เรื่อง 2519me website / Medica [medica@mail.cscoms.com] / Sunday 12/19/2004 6:04 AM

อ่านแล้ว อย่างน้อยได้รับรู้ความรู้สึกของคนร่วมยุค

บางคนถึงจุดหมาย บางคนถึงปลายทาง

ด้วยจิตคารวะ

บุญเลิส

(บุญเลิศ?)

[ ตอบ/ถามกลับ?: ไม่ทราบ..ว่า มีผู้ใดไปถึงจุดหมาย? มีผู้ใดไปไม่ถึงปลายทาง? กันบ้าง? และก็จุดหมายกับปลายทางที่ว่า มันอยู่ที่ใดกัน? และมีรูปร่างหน้าตาเป็นอย่างใดหนอ? ]

.

.

ขอร่วมระลึกถึงความหลังด้วยคน / สวัสดีครับ…./ [narongsak.k@egat.co.th] Friday 11/19/2004 4:01 PM

ผมเองเข้ามาใน web site ของคุณโดยบังเอิญ กำลังค้นบทกลอน “พฤษภกาสร …………..” อยู่ คงเป็นพรหมลิขิตนะครับเพราะผมเองก็อยู่ในช่วงเหตุการณ์ ตุลาคม 2519 ด้วยเหมือนกัน และก็เป็นลูกช้างชูคบเพลิง รหัส 19…… อยู่คณะวิศวะ ได้อ่านเรื่องราวต่างๆ น่าสนใจมากและก็ได้ถ่ายทอดได้อย่างลึกซึ้งกินใจมาก

ว่างๆจะเข้ามาคุยด้วยอีกนะครับ ….

อุดมการณ์ของวีรบุรุษ….วีรสตรี…….ผู้กล้าเหล่านี้ไม่มีวันตาย และเลือนหายไปจากโลกนี้ มีแต่จะจารึกไว้ในความทรงจำและประวัติศาสตร์ของอนุชนคนรุ่นหลังสืบไป…… และตลอดไปชั่วกาลปาวศานต์ครับ

วิศวะเชิงดอย

ลูกช้าง ลูกจาวเหนือ

[ตอบ/ดีใจค่ะ..ที่เห็นอีเมล์ฉบับนี้ ว่าแต่ว่าจำอะไรได้มั่ง..ก็เขียนมาแชร์ความทรงจำกันบ้างก็คงดีนะ..]

.

.

Sawaddi Krup!/ [achai4@hotmail.com]/Tuesday 11/16/2004 9:30 AM

I visited your very well-designed and nostalgic web site and would like to say it's wonderful to spend more than an hour there!

I also enjoy listening to the background music which you have carefully selected. Such a nice and pleasing peace songs! It reminds me of the good old days when I was in Bangkok a long long time ago. Most of all, I enjoy reading the contents and the meaning of life and peace.

Thank you for the job well done.

Sincerely,

A. Chai

[ ตอบ/เป็นปลื้มเล็กๆ ที่ได้รู้ว่ามีคนจากแดนไกลแวะมาเยี่ยมเยือนเวบไซท์ของคนที่ยังมีบางส่วนเสี้ยวจมอยู่กับอดีต และขอบคุณค่ะ]

.

.

สวัสดีครับ/Mon 9/13/2004

สวัสดีครับ ขอเรียกว่า พี่ ก็แล้วกันนะครับ เพราะผมเป็น มช.รุ่นหลังพี่มามาก

พอดีค้นเว็บหาข้อมูลที่กำลังเป็นเรื่องกันในช่วงนี้ เรื่องของนายเอกยุทธ พอดีเว็บแกโดน Block ไปแล้ว ท่าทางลิ่วล้อของรัฐบาลน่ะแหละทำ (ไปโดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์ เพราะทำให้คนเขาสงสัยมากขึ้นเปล่าๆ) สะเปะสะปะมาก็เลยเจอเว็บพี่เข้าครับ แล้วก็เลยไล่อ่านซะเป็นชั่วโมงเลย

เพิ่งรู้ครับ ว่าคณะผม -วิศวะ- เป็น "ฝ่ายขวา" ในเหตุการณ์ 6 ตุลา 2519 ^_^

ตอนนั้นผมยังเรียน ป.6 อยู่ที่ดาราคาม แต่ที่บ้านก็แอบฟังวิทยุเสียงประชาชนฯเป็นประจำครับ

ชอบเว็บพี่มากครับ ตอนนี้ Bookmark ไว้แล้ว จะแวะมาเรื่อยๆ เห็นบทความบางบทยังไม่ได้เขียน จะรอติดตามนะครับ

ฉันไม่เยาว์ ฉันไม่เขลา ฉันไม่ทึ่ง ฉันพบฉันเจอความหมาย ฉันไม่หวังเก็บอะไร ไปให้มากมาย แต่สุดท้าย ก็รู้ว่าเก็บอะไร ได้มาบ้าง / หาใช่ได้แต่ แค่กระดาษ มาแผ่นเดียว !

ชอบมากครับ เพราะผมเองก็ไม่ได้รับมาหรอก กระดาษปริญญา แต่เรียนจบตามหลักสูตรนะครับ  แต่ได้อะไรกลับมาหลายอย่าง

Fire Protection Engineer  / น้ำ / http://www.pocketpcthai.com

[ตอบ/อีเมล์ฉบับนี้น่ารักมากเลย... เข้าไปเยี่ยมชมเวบฯ ที่ให้มาด้วยค่ะ เลยได้รู้ว่า ถ้าจะดูเรื่องสินค้าอะไรแบบนี้ก็มีเวบนี้เป็นที่พึ่งได้  พอดีพี่ทำอยู่หลายเวบเลยไม่ค่อยได้อัพเดทเวบเท่าไร ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเมื่อไรจะได้เขียนถึงตอนที่อยู่ในป่าเสียที..

ชีวิตในป่าก็ยังเป็นอะไรๆที่ให้นึกถึงอยู่ได้เรื่อยๆ แต่ภาพต่างๆก็ลางเลือนไปทุกที... แต่เมื่อมีอะไรมากระทบทีนึง.. ก็อดไม่ได้ที่จะไม่นึกย้อนหลังกลับไปทีนั้น...

เช่น เมื่อเร็วๆ นี้อ่านเจอข่าวลูกคนโตของคุณเสกสรร-จีรนันท์/ก็นึกถึง..เออนิ เราเคยไปจูงหมูแม่แก่ๆ ที่เวลาเดิน นมมันยานโตงเตงๆ เดินตามหลังมันข้ามภูเขาเป็นลูกสองลูกมาจากหมู่บ้านม้ง มาให้สหายฆ่าให้แม่เขากินตอนท้องเขา...  พอดีตอนจะกลับคืนเมือง เธอและเขา "สิ่งชำรุดทางประวัติศาสตร์" นี้ ผ่านเขตที่พี่อยู่...     เออ,ตอนนั้น รู้สึกเธอจะท้องแก่มากแล้ว..  ก็นึกในใจ เออ,ลูกเขาโตขนาดนี้แล้วหรือนี่... ]

.

.

บังเอิญผ่านมาเจอ/  Wed 21 Jul 2004 14:57

ไม่รู้ว่าวันนี้เกิดอะไรขึ้น  หยิบ cd ขึ้นมา    ก็เป็น cd ดาวแห่งภูพาน  ซึ่งซื้อมาตั้งนานแล้ว  ฟังไปครั้งเดียวแล้วก็ไม่ได้หยิบมาฟังอีกจนกระทั่งวันนี้  ซึ่งก็ฟังไปแล้วก็เปิด net ค้นเรื่องโน้นเรื่องนี้ไปเรื่อย  จนกระทั่งมาเจอ web ของคุณ  รู้สึกว่าบรรยากาศวันนี้  มีแนวโน้มมาทางนี้เหลือเกิน  ไม่รู้ว่าเป็นนิมิตหมายอะไร    หรือเปล่า  เพราะหมู่นี้ไม่ค่อยจะสบายใจนักกับบ้านนี้เมืองนี้ ที่ดูเหมือนจะถูกผูกขาดความรักชาติไว้กลุ่มเดียว  หรือคนเดียวเสียเหลือเกิน 

ขอบ่นแค่นี้ก่อน  ดีใจที่มีคนบันทึกอะไรบ้าง     ดีใจที่เดี๋ยวนี้ไม่ต้องลงทุนอะไรมาก  ก็สามารถสื่อสารให้คนอ่านได้  ไม่เหมือนกับเมื่อก่อนนี้  ที่กว่าจะโรเนียวออกมาได้  กว่าจะแจกอะไรได้  ยากเย็นแสนเข็ญ  ทำให้นึกถึงวันที่นั่งโรเนียว  ในบ้านเช่าเล็ก ๆ กลางกรุงเทพ  แล้วเก็บผักบุ้งข้างบ้านมาต้มกินกับมาม่า

แค่นี้ก่อนนะ

ผปง.นพ

[ตอบ/จ้ะ,มีอะไร หรือจำอะไรได้ก็เขียนบันเล่ามาสู่กันอ่านบ้างก็ดีนะคะ...]

.

.

SPIRIT VS SOTUS/ Tue, 20 Jul 2004 02:16:11

ก่อนอื่นผมต้องขอโทษพี่ ด้วยนะครับ เพราะว่า เมล์ผมเองก็มีปัญหา เพราะว่า Sent Mail ไม่ยอมบันทึกเมล์ที่ ส่งไปแล้วครับ ผมเลยหามาให้พี่ไม่ได้ครับ แล้วก็ต้องขอโทษอีกเรื่องคือ ผมตอบเมล์พี่ช้ามาก เพราะว่าผมเองก็ไม่ได้เช็คกระทู้เลย ใกล้น่ะสอบครับ online ทุกวันแต่ก็ไม่ได้ดูกระทู้ตัวเอง เพิ่งมาเห็นเมื่อกี้แหล่ะครับ เลยรีบตอบเมล์มานี่แหล่ะครับ

เอาเป็นว่าวันนี้ผมจะเล่าเรื่องรับน้อง แบบ SPIRIT ให้พี่ฟังก็แล้วกันนะครับว่าระบบเป็นยังไง ถูกเปลี่ยนเมื่อไร ใครเป็นคนเปลี่ยน แล้วแตกต่างกับระบบ SOTUS ที่พี่รู้จัก อย่างไร อาจจะเขียนแบบมีสาระหน่อยนะครับ เพราะช่วงนี้หัวผมกะลังมีแต่เรื่องเครียดครับ แต่งเรื่องเล่าความทรงจำ ของตัวเองที่มีต่อคนๆหนึ่งลงบอร์ดด้วยอ่านหนังสือด้วย ไม่มีอารมณ์เขียนเรื่องแบบสนุกอย่างที่ถนัดเท่าไรนะ ครับ แล้วก็นึกไม่ออกด้วยว่าจะเล่ายังไงขอโทษด้วยละกันนะครับ

SOTUS = Seniority+Order+Tradition+Unity+Spirit คือสิ่งที่คนหลายๆรุ่นรู้จักดี ผมจะไม่ขอพูด ถึงระบบนี้นะครับ เพราะคิดว่าพวกพี่ๆ คงรู้จักและคุ้นเคยกับมันดี

SPIRIT ไม่ใช่คำย่อ ไม่ใช่คำที่เอามาจาก Spirit ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ SOTUS แต่ SPIRIT เป็นคำที่ผม คิดว่ามีความหมายในตัวเองอย่างสมบูรณ์ครับคือ ”จิตวิญญาณและสำนึกของการทำเพื่อเพื่อน” (เป็นคำจำกัด ความสำหรับตัวผมเองนะครับซึ่งจริงๆแล้ว SPIRIT ในความหมายของแต่ละคนก็คงไม่เหมือนกัน) การที่จะทำให้คณะใหญ่ๆ ที่มีคนเยอะอย่างคณะวิทยาศาสตร์ รวมกันได้นั้น จำเป็นด้วยหรือที่จะต้องมีการว้า ก มีระบบ SOTUS การบังคับใจน้องให้มาเข้าห้องเชียร์ การลงโทษน้องเป็นสิ่งที่ถูกต้อง ชอบธรรมแล้วหรือ แน่นอน ผมไม่ปฏิเสธว่า สิ่งที่ทำจุดมุ่งหมายทั้งหมดก็เพื่อ ให้น้องรวมกันได้ มีความสามัคคี แต่คำถามก็อยู่ที่ ว่า SOTUS เป็นเพียงสิ่งเดียว หรือหนทางเดียวหรือที่จะทำให้เกิดสิ่งเหล่านี้ได้? สำหรับคนอื่น คณะอื่น ที่ไม่ได้เรียนที่นี่ คณะวิทยาศาสตร์ ม.ช. อย่างผมคงจะตอบว่าใช่ SOTUS คือคำ ตอบของสิ่งที่ว่า และคงเป็นเพียงหนทางเดียวที่พวกเขารู้จัก แต่…นั่นเป็นเพราะพวกเขาไม่รู้จักคำว่า SPIRIT ไม่รู้ว่าสิ่งนี้คืออะไร ไม่รู้ว่าทำไมเมื่อเด็กวิดยาร้อง เพลง “เกียรติศักดิ์วิทยา” ตอนวันขึ้นดอยแล้วถึงต้องร้องไห้

มาพูดถึงระบบ SPIRIT กันดีกว่า… ระบบนี้เท่าที่ผมได้ไปพูดคุยกับรุ่นพี่มา ก็ได้ทราบมาว่า ระบบนี้ เกิดขึ้นจริงๆ เมื่อปี 2541 คือ เมื่อรุ่นพี่รหัส 40 จงใจที่จะล้มล้างระบบ SOTUS เนื่องมาด้วยเหตุผลที่ว่า พวกรุ่นพี่รหัส 40 (4005XXX) ไม่ชอบ ระบบ SOTUS และมองเห็นว่า ระบบ SOTUS เริ่มมีความไม่เหมาะสมที่จะใช้กับคณะวิทยาศาสตร์ที่มี จำนวนคนเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ในทุกๆปี (ปัจจุบัน มีคณะวิทยาศาสตร์ปี1 มีรหัสนักศึกษาตั้งแต่ 001-781และมี นักศึกษาที่ศึกษาอยู่ 721 คน) และเนื่องจากนโยบายของมหาวิทยาลัย ที่ต้องการให้การรับน้องมีการลดความรุนแรงลง เนื่องจากได้รับการ ร้องเรียนจากผู้ปกครองมาก
        ดังนั้น นักศึกษาคณะวิทยาศาสตร์ รหัส 41 จึงเป็นรุ่นแรกที่ได้สัมผัสกับระบบ SPIRIT สิ่งที่ระบบ SPIRIT ให้ เป็นสิ่งที่เรียกได้ว่าเป็นคนละขั้วกันกับ SOTUS เลยก็ว่าได้ แต่ผลที่ ต้องการได้และได้จากการใช้ระบบ กลับมีผลไม่ต่างกันและในความคิดของผมผมคิดว่าดีกว่า
        SPIRIT คือ ระบบที่ไม่บังคับให้น้องทำกิจกรรม ไม่มีการว้ากน้อง ไม่มีการลงโทษน้อง ไม่มี การตัดรุ่น ไม่มีการบังคับให้ทำกิจกรรม กิจกรรมทุกอย่างที่ทำในคณะไม่ว่าจะเป็นการเข้าห้องเชียร์ การเดิน ขึ้นดอย ล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งที่น้อง ”เต็มใจที่จะทำ และเต็มใจที่จะมา” ถ้าจะถามว่าทำอย่างไร ก็ต้องตอบว่า การ “เอาใจแลกใจ” เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด การไซโค อาจมี บ้าง แต่นั่นก็ต่อเมื่อมันถึงเวลาวิกฤติแล้วเท่านั้น การเอาใจแลกใจของคณะวิทยาศาสตร์ จะเริ่มขึ้นตั้งแต่วันแรกพบซึ่งเป็นวันแรกที่พี่ๆ จะทำการ ตรวจเอกสารการรายงานตัวให้น้องๆ และให้น้องๆมาทำกิจกรรมร่วมกัน แสดงให้น้องเห็นว่าคณะนี้อบอุ่น
และไม่มี่ระบบว้าก
        วันต่อมาคือวันสอนบูม จะเป็นการสอนบูมคณะให้น้องครับ สิ่งที่ SPIRIT แทรกอยู่กับกิจกรรมนี้ คือการปลูกฝังให้น้องรู้ว่า พวกพี่ๆ มีหลายสิ่ง หลายๆอย่าง พร้อมที่จะมอบให้น้อง(เพลงเชียร์ บูม มนต์ วิทยา ฯลฯ) แต่สิ่งที่น้องจะได้รับ น้องจะได้รับต่อเมื่อ น้องแสดงให้พวกพี่ๆเห็นว่า น้องตั้งใจที่จะทำ เพื่อ เพื่อน เพื่อคณะ โดยเมื่อสอนบูมเสร็จแล้ว ก็จะให้น้องบูม จนกว่าน้องจะบูมได้ตามมาตรฐานคือเต็มที่ ตั้งใจ และ ช่วยเพื่อน (เต็มที่คือบูมสุดเสียง ตั้งใจคือทำให้ถูกและพร้อมเพรียง ช่วยเพื่อนคือพยายามที่จะช่วยให้รุ่น ได้บูมนี้ให้ได้แม้ว่าเพื่อน(เพื่อนเสียงเบา 1 คน เราก็ต้องพยายามดังให้ได้ เท่ากับ 2 คน เพื่อให้เสียงดังเท่า เดิม)) หลังจากที่น้องบูมได้ พวกพี่ๆก็จะมีการบูมขอบคุณ(Science ต่อ I-BA) เพื่อแสดงให้น้องเห็นว่าพวก พี่ๆ ภูมิใจที่น้องได้บูม และ ขอให้น้องๆรักษาบูมที่พวกพี่ๆภูมิใจนี้ไปให้น้องรุ่นต่อไปด้วย (เป็นการปลูกฝังให้ น้องรู้จักรักและเคารพรุ่นพี่รวมทั้งเป็นการให้น้องรักน้องของตัวเอง(รุ่นต่อไป)ตั้งแต่วันที่สองที่ร่วมกิจกรรม ของคณะ) ทั้งหมดนี้ เกิดขึ้นเพียงไม่ถึงครึ่งวัน คือ กิจกรรมจะเริ่มประมาณ 9.00 น. และเสร็จประมาณ 11.30 น.

        เอาเป็นว่าฉบับนี้พอแค่นี้ก่อนนะครับ เดี๋ยวผมจะเขียนมาเล่าใหม่ฉบับหน้านะครับ… ง่วงแล้วครับ

-------------------------------------------------
This mail sent through : Chiangmai University
 

[ ตอบ/แล้วเขียนมาเล่าอีกนะคะ รู้สึกดีใจค่ะ ที่คณะวิดยา มช. มีสิ่งดี ๆ เกิดขึ้นอย่างนี้ ]

.

.

ผมก็อยู่ ม.ช. ครับ / Friday, January 16, 2004 1:42 AM

สวัสดีครับพี่ (เรียกพี่จะได้หนุ่มๆ)
ผมก็อยู่ ม.ช. นะเรียนปี 2 รัฐศาสตร์
โซตัสเปรตนี่ก็อยู่เหมือนเดิม
คำถามมีอยู่ว่า 1.ในสมัยนั้นทำยังไงให้มันsotus มันเบาลง หรือทำให้หายไปเลย
หรือถล่มมันมากๆ (ด้วยวงเสวนา) มันก็จะหายไปเอง
2.หลัง 6 ตุลา 19 มีหนังสือห้องสมุดกับนักศึกษาถูกเผาไปเยอะมากจริงหรือครับ
เล่าให้ฟังมั่ง
อันนี้มีรูปรับน้องน้ำตกของสมัยนี้ประกอบ
มีเว็บชมรมด้วยนะครับลองเข้าดู
www.geocities.com/spdcmu

[ ตอบ / ความจริงต้องเป็นรุ่นป้ารุ่นยายรุ่นพ่อรุ่นแม่แล้วน่ะ ไม่เป็นไรเป็นรุ่นพี่ก็ได้..หัวเราะ..จะได้เข้ากับความทรงจำช่วงนั้น ช่วงนั้นช่วงยังไม่แก่น่ะ 1.สมัยนั้นรู้สึกระบบโซตัสมันไม่ได้หายไปไหนน่ะ ก็เป็นอยู่อย่างนั้น  ที่ต้านก็ต้านไป ไอ้ที่ยังงมงายก็งมงายไป พวกที่ต้านก็ออกไปทางกิจกรรมนอกเวลาเรียนน่ะ แล้วก็ค่อยๆลามเข้าไปในเวลาเรียนคือไม่เรียนกันเลย ดรอปไว้ไปทำกิจกรรม หรือไปสอบด้วยการติว ให้เพื่อนที่จัดตั้งให้ไปเรียนโดยเฉพาะติวให้ อะไรประมาณนี้ แต่ฝ่ายก้าวหน้าในเวลานั้นก็พยายามจะแทรกกิจกรรมอะไรที่ออกไปในทางสร้างสรรค์ขึ้น แต่มันก็ช่วงสั้นมากนะ เพราะไม่ถึงปี พวกก้าวหน้า ก็เข้าป่ากันแทบหมด  2.ส่วนเรื่องหนังสือที่ถูกเผาก็เยอะมาก ไว้รออ่านนะ จะอยู่ตอนท้ายๆ น่ะ ไม่รู้เมื่อไร จะเขียนได้ถึง...อ้อ,ถ้าเวบที่หลานแนะนำป้า เอ้ย,พี่มามีภาพ พี่ขอขโมยก๊อปมาแต่งเวบด้วยนะคะ  ]

.

.

เด็ก มช. 18 / Friday, October 10, 2003 7:13 PM

สวัสดี ครับ เพื่อน มช. วิดยา 18

    เห็น Web และได้อ่าน ช่วง 2518-2519 สนุกดีและรู้สึกประทับใจ คิดถึงบรรยากาศเก่าๆ สมัยก่อน เนรศ หัวหน้าพรรคประชาธรรม จะอภิปรายได้อย่างเด็ดเดี่ยวมาก พี่จา ของเราก็เป็นที่รัก+เคารพของ น้องๆที่รักความเป็นธรรมมาก ยังจำได้ตอน วิดวะ + เกษตร บุก ยูเนี่ยนได้ดี มี นศ.หญิงนั่งล้อมห้อง ยูเนี่ยนไว้ ขอวิจาร์ณนิดหนึ่งเรื่องตัวอักษรบางบทเล็กมาก ช่วง 18-19 อ่านได้ถึงบทที่ 4 ไม่เต็ม นะ   ปี 18-19 เป็นการต่อสู้ที่แหลมคมทำให้เกิดผู้ปฎิบัติการมากมายจากเหตุการณ์ จริง เช่น กรณี 9 ผู้นำชาวนา เหมืองแม่วะ พ่อหลวงอินถา 

    เรา อยู่กทม. ตั้งแต่จบมาก็มีการจัดงานพวก มช. ในกทม. 3-4 ครั้งนะ ตั้ง 26-27 ปี นะ บางคนถึงได้เจอกัน ตอนจัดครั้งแรกๆ ประมาณปี 2539-40   เกือบ 20 ปี นะที่ได้มาเจอกัน  พวกเราใน กทม.ยังมีเจอกันบ้าง ถ้าลงมากทม.ก็ ช่วยโทร มา หน่อย ซิ จะได้ เจอกัน 4-5 คน คุยเรื่องความหลังยังมีความสุข ถือเป็นครั้งหนึ่งในชีวิตนะที่พวกเราที่ไม่เคยคิดเรื่องผลประโยชน์ส่วนตัวเลย ที่มีความคิดยิ่งใหญ่อย่างนั้นเพื่อเปลี่ยนแปลงให้เกิดสังคมใหม่เกิดขึ้น เรามีเพื่อนวิดยา 18  หลายคนนะ เช่น นิด กึ๋น พัชระ หล่ำ ไม่เคยเจอเลย เกื่อบ 30 ปี แล้ว ยังสบายดีหรือ เปล่า คิดถึง พี่ พงษ์ นะ พี่ จิ๋มขาว + ดำ  ได้เจอบ้าง ช้าง หมอ 18 ก็เจอบ้าง ล่าสุด จัดงานให้พี่จา ที่ร้านพี่เต่า มีมช. มา 50 กว่าคน พวก เชียงใหม่ - ลำพูน ก็มา 

เกือบลืมในขบวนรถไฟ จาก กทม.- มช.วันนั้นเราก็อยู่ด้วย     จำได้มีเพื่อน พยาบาล  ทัด(ทันตะ) ช้าง (หมอ) พัชระ (วิดยา) อยู่ด้วย เหตุการ์ณเหมือนเกิดเมื่อวานนี้ ยังจำได้ติดตา หมอช้าง เอากีตาร์มาเล่น ทัด มีเพื่อนมาส่ง บูมกัแหลก จนน่าหมั่นไส้ในใจ ส่วนผมนั่งมากับ พัชระ เพราะนัดกันไว้ จบ จาก อนศ. ด้วยกัน เพื่อนพยาบาลพอรถไฟออกนี้นำตาไหลเลย เราก็สงสารเค้าคงคิดถึงบ้าน  ชื่อที่บอกมานี้ตอนหลัง ก้าวหน้าทุกคนอยู่ในขบวนการเคลื่อนไหวด้วย  ที่ตลกตอนนั้นหมั่นไส้ทัดมาก ถามไปถามมาถามว่าพักหอไหน ทัดบอกว่า หอ 6 และ ถามว่าห้อง อะไร ทัดบอกว่า ห้อง 210 เอ๊ะ นี่มันห้องเดียวกับเรานี่หว่า เลยเป็น Roomate แต่อยู่ได้ ไม่ครบ เทอม 1 ทัดขอย้าย ไปอยู่กับเพื่อนสาธิตจุฬาชื่อ เสถียร ที่เรียนมาด้วยกัน คราวหลังจะเขียนมาใหม่ เช่นเหตุการ์ณ พวกเทคนิค บุก มช. พวก เกษตร

ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็บอกนะ  

ด้วยจิตคารวะ

เด็ก มช. 18

[ตอบ/ที่จะให้ช่วยก็นั่นแหละ เขียนเล่ามาหน่อย..กรณี 9 ผู้นำชาวนา กรณีเหมืองแม่วะ ใน มอ.ก็กรณีวิดวะ+เกษตร บุก สโมสรนักศึกษา เห็นตอนนั้นว่า พ่อพี่จาถือปืนยาวนั่งฮอ.มาจาก กทม.จะมาช่วยลูกชาย/ก็ไม่ร้ใครเล่าเว่อร์ไปหรือเปล่า..เขียนเล่ามานะ เอ้อ, แล้วก็เหตุการณ์เทคนิคบุก มช. ด้วยทำไมเราจำไม่ได้เลย สงสัยตอนนั้นเราคงไปอยู่หมู่บ้าน หรืออย่างไร ..เราลืมๆ ไปเยอะน่ะ บอกใครๆ ให้ช่วยเขียนมาด้วยนะ ของเรา ตอนนี้ คงค้างไว้แค่นั้นก่อน ไม่รู้ อีก 2 ปี จะเขียนหมดหรือเปล่า เพราะต้องเขียนเรื่องลูกก่อน.. ตอนนี้เรื่องลูกของเรายังไม่มีตำราเรียนน่ะ คือสังคมมนุษย์ยังโง่อยู่มากอยู่ ยังไม่รู้วิธีสอนลูกเราน่ะ (หัวเราะ โง่นี่ก็รวมทั้งเราด้วย) ยังค้นคิดค้นคว้าอยู่ว่าจะสอนลูกเราที่เกิดมาแตกต่างจากผู้คนทั่วไปอย่างไร..หวัดดี]

.

.

Ja Ting Ja /Wednesday, October 08, 2003 10:27 PM

ไม่ได้ผลเช่นเคยครับ

ผมลองเข้าที่เวบอีกครั้ง และเข้าไป พอถึงบทที่สองก็เข้าไม่ได้อีกเช่นเคยครับ ขอชมว่าสำนวนและภาษาที่เขียนเข้าใจง่ายดี ออกมาจากใจจริง มีข้อเสียสำหรับคนแก่อย่างผมก็คือตัวหนังสือเล็กอ่านยากไปหน่อยนึง เนื้อเพลงที่วิ่งก็วิ่งเร็วไปหน่อย ร้องตามไม่ทันเลย มันทำให้หวนรำลึกครั้งอดีตเมื่อ 27 ปี ก่อน เลยทำให้คิดถึงเพื่อนคนหนึ่ง ที่เคยเรียนที่ มช. เขาคือ ชีรชัย มฤคพิทักษ์ กระดูกสังคีต ผู้สามารถเคาะกระดูกตัวเองเป็นเพลงโคมฉายอันแสนเร้าร้อน และไพเราะ ผมสงสารเค้ามากตอนโดนแกล้งจับอาวุธปืนที่หน้าตึก กตป.ช่างซวยจริงๆ เค้าลงมาจากเชียงใหม่มานอนค้างที่ตึก กตป. พอออกมาก็โดนค้นแล้วจับไป ต้องวางเงินประกัน 1 แสนบาท แล้วเลยหนีประกันไปตอน 6 ตุลา หลังจากนั้นเค้ากับผมก็ไม่ได้เจอกันอีกเลย ตอนเค้ามานอนที่ตึก กตป. (อนุสรณ์สถาน 14 ตุลาในปัจจุบัน) เค้าจะสร้างความสนุกสนานด้วยการเคาะกระดูกสังคีต สนุกมาก ไม่ทราบว่าปัจจุบันอยู่ ณ แห่งหนตำบลใด คุณพอทราบไหมเอ่ย

[ตอบ/เอ,ไม่รู้จะทำอย่างไรเหมือนกันค่ะ      ดิฉันก็ตรวจสอบดิฉันก็คลิกไปได้นะค่ะ เอ้าใคร ไฮเทคช่วยหน่อย! สำหรับเรื่องตัวหนังสือให้คลิกที่ View แล้วเลื่อนเม๊าส์ไปที่ Text Size    แล้วเพิ่มขนาดได้ค่ะ     ส่วนเรื่อง คุณชีรชัย ดิฉันจะลองตามให้นะคะ เจอกันครั้งสุดท้าย ราวปี 2526-2527 ทำงานอยู่ที่คณะแพทย์ มช.รู้สึกจะเปลี่ยนชื่อด้วย..จำไม่ได้ว่าเปลี่ยนเป็นอะไร น่าจะเป็น "เข้ม" ยังเล่าแบบติดตลกว่าจะเปลี่ยเป็น "คึกคัก มฤคพิทักษ์" แต่อำเภอไม่ยอมว่าจะร่าเริงสนุกสนานเกินไป....เอ้า,พี่ชี..อยู่ที่ไหนแสดงตัวด่วน มีคนคิดถึง.."]

 .

 .
 

ทำไมผมเข้าไปสู่เนื้อหาจากบทที่สองไม่ได้ครับ/ Sunday, October 05, 2003 11:51 AM

ผมได้ติดตามงานของคุณจากเวบ แต่มีปัญหาว่าจากบทที่สองเป็นต้นไปทำไมเข้าไม่ได้ก็ไม่ทราบครับ ขอให้กำลังใจด้วยอีกหนึ่งคนครับ

ต้น

ตุลาคม 2546

.

.

 cheer /Tuesday, September 16, 2003 8:00 PM

ขอให้กำลังใจ

ขอให้คนทำดีเพื่อชาติและประชาชนโดยไม่มีสิ่งแอบแฝง ยกเว้นอุดมการณ์
จงเจริญ
ยังมีคนที่ไม่ถ่มน้ำลายรดฟ้า กลืนน้ำลายตัวเองอยู่
ขอให้มีความสุข และสร้างสรรค์ เพื่อประชาชนตลอดไป
อุดมการณ์ไม่เคยตาย ประชาชนจงเจริญ

.

.

แล้ววันหนึ่งกลายเป็นคำตอบ / Monday, September 08, 2003 1:13 AM

  " ทุกอย่างนั้น ... ยังไม่เคยพอ..... เหลือเพียงสิ่งที่ยังรอ..และยังคงห่างไกล  ความเป็นจริง" / คำกล่าวของ "ธนชัย อุชชิน" / ขอบคุณสำหรับสิ่งที่เรียกว่า "คำตอบ" นะครับ

.

.

 อ่านแล้วปวดตาค่ะ / Sunday, August 31, 2003 10:17 AM

ขอรบกวนให้ตัวหนังสือชัดๆหน่อยเถอะค่ะ  อย่างอื่นๆดีมากแล้วค่ะ    ต้องขอขอบคุณ  อย่าหาว่าจู้จี้เลยนะคะ  ปวดตาจริงๆค่ะ  ทำให้ติดตามได้ไม่นานค่ะ  เลยขอกวนใจหน่อยนะคะ  ช่วยด้วยเถอะค่ะ  อยากติดตามจริงๆนะ

ขอบคุณมากๆค่ะ

ก้อย

ช่วงปี 2528-ปัจจุบัน

.