Today's Me

 

Me's point of view / มุมมองของฉัน

.

มุมมองที่ 6 กรณีตัวอย่าง อันเนื่องมาแต่   เอกสารสิทธิ์ที่ดิน โดย "คำสั่งศาล" : ทำอย่างไรจะให้ ปุถุชนคนใน "กลไกแห่งอำนาจ" ถูกตรวจสอบได้อย่างล่อนจ้อนก่อนที่ "แพะ" จะล้นคุก ? ( สำนักงานที่ดิน ตำรวจ คุกตาราง อัยการ ทนาย ผู้พิพากษา กับ กระทรวงยุติธรรม "ดงเสือสิงห์กระทิงแรดแร้งเหลือบริ้นไรเห็บหิดเหามัดปลิงทาก" )

มุมมองที่ 5 เทคโนโลยี่กับลิขสิทธิ์ข้อมูลข่าวสารและทรัพย์สินทางปัญญา : ส่งเสริมหรือปิดกั้นพัฒนาการด้านสติปัญญาของมวลมนุษย์

มุมมองที่ 4 ปัจเจกชนในฐานะธุลีหนึ่ง ของ "กระบวนการวิวัฒนาการอันยาวนาน" กับ "การจัดระเบียบสังคมเพื่อหนทางอยู่รอดแห่งเผ่าพันธุ์"

มุมมองที่ 3 มุสลิมหัวรุนแรงกับสายเยี่ยวในอำนาจรัฐไทย : ป่าเถื่อน VS ป่าเถื่อน ก็แล้วชาวบ้านๆ อย่างเราจะทำอย่างไร?

มุมมองที่ 2 สถานการณ์ภาคใต้ และ การ "มีส่วนร่วม" ของ ภาคประชาชน : รัฐ และ สังคมไทยต้องมองมุมใหม่

มุมมองที่ 1 ระบบถ่วงดุลและตรวจสอบ  กรุณาอย่าทำให้เป็นเรื่องสามาณย์

 

"อารยะธรรม   ของ มนุษย์รุ่นนี้   คือ  แสงเทียน นำทาง มนุษย์รุ่นต่อๆไป  ฉะนั้นจงอย่าปล่อยให้มนุษย์รุ่นนี้ สั่งสม ขยะ ของ อารยะธรรมไว้เยอะนัก โดยเฉพาะขยะอารยะธรรมทางความคิด "

ขยายความ   :    ความคิดหรือคติธรรมความเชื่ออะไร   ที่ไม่ทำให้มนุษย์อยู่ร่วมกันกับธรรมชาติ และมนุษย์ด้วยกันอย่างสันติ ใน "มุมมองของฉัน" จะถือว่า ความคิดพวกนั้นเป็น ขยะทางความคิดทั้งสิ้น   และ    ฉันรวมทั้งเราๆ ท่านๆ ก็มีสิทธิโดยชอบธรรมตามธรรมชาติ     ที่จะ "ไม่นับถือ" ขยะทางความคิดใดๆ ได้ทั้งนั้น     ไม่ว่ามันจะเป็น คติความเชื่อที่สืบสานกันมา สักกี่ร้อยกี่พันปี    และ  ยังมี   สิทธิอันชอบธรรม โดยธรรมชาติที่จะ...เปลี่ยนแปลงแก้ไข....หรือ....ลบทิ้งมัน...ได้ทั้งนั้น.....  อย่างน้อยก็ในสมองของตัวเราเอง

จึงในฐานะที่เป็น สมาชิกคนหนึ่ง ในจำนวนพลเมืองทั้งหมดของประเทศนี้ ที่สามารถจะ "คิด" และ "ฝัน" ได้ แม้จะไม่มีศักยภาพเพียงพอที่จะเปลี่ยนแปลงอะไร เพราะไม่ได้อยู่ในฐานะ "พวกผู้บริหารประเทศ" ที่อยู่ในภาค "รัฐ" แต่อยู่ในฐานะ "พวกประชาชนพลเมือง" ที่อยู่ในภาค "ประชาชน" ซึ่งต้องได้รับ ผลกระทบ ทั้งทางตรงและทางอ้อม จากการบริหารประเทศของ "พวกผู้บริหารประเทศ"  เช่น  หาก "พวกผู้บริหารประเทศ" ฉ้อราษฎร์บังหลวงกันเยอะ เรา"พวกประชาชนพลเมือง" ก็จะทำมาหากินฝืดเคือง ขาดความสะดวกในการใช้ชีวิต และติดขัดในเรื่องทำมาหากิน เพราะเงินที่ควรจะมาพัฒนาการสาธารณูปโภค ที่จำเป็นในการใช้ชีวิตของ "พวกประชาชนพลเมือง" อย่างเรา ก็จะไม่มี หรือมีน้อย ทั้งการฉ้อราษฎร์บังหลวงยังเป็นต้นทุนรวมอยู่ในราคาสินค้าต่างๆ ที่เราบริโภคอีกด้วย ทำให้ "พวกประชาชนพลเมือง" อย่างเราต้องซื้อของแพงขึ้น แพงขี้น และแพงขึ้น เป็นต้น ทั้งยังต้องได้รับ ผลกระทบทั้งหลายทั้งปวง จากการกระทำต่างๆใดๆของ "พวกประชาชนพลเมือง" คนอื่นๆ ด้วยกันอีก

เช่น ถ้าครอบครัวอื่น มี หัวหน้าครอบครัวเมาหัวราน้ำ ติดยาบ้า ติดนักร้อง ติดหมอนวด ติดโสเภณี ติดการพนัน ไม่สนใจ จะสั่งสอนลูกหลานของตน ไม่ทำให้ครอบครัวมั่นคง พ่อแม่ผู้ปกครองใช้ชีวิตเหลวแหลก ปล่อยให้ลูกเกกมะเหรกเกเร พวกนี้ก็อาจก่ออาชญากรรม และ อาจกระเทือนมาถึงลูกหลานของฉัน หรือของเราๆท่านๆก็ได้ หรือ ถ้าคุณธรรมจริยธรรมเสื่อม หรือไม่พัฒนาไปในทางที่ถูกที่ควร ทั่วทั้งสังคมยังคงเห็นว่า อาชีพ นักร้อง อาบอบนวด หรืออะไรที่ "หากิน" กับ เพศผู้ ที่เป็น "หัวหน้าครอบครัว"/"พ่อบ้าน" หรือกับ "เพศเมีย" ที่ "รองหัวหน้าครอบครัว"/"แม่บ้าน" หรือกลับกัน อย่างนี้ ครอบครัวของฉัน  ครอบครัวของเราๆ ท่านๆ ที่ไม่ได้รวยล้นฟ้า ก็ต้องเดือดร้อนไปด้วย เพราะ เงินทองที่หามาได้อย่างจำกัดจำเขี่ย ของครอบครัว โดย "พ่อบ้าน" / และหรือ "แม่บ้าน"  ด้วย      ก็จะต้อง  ถูกแบ่งไป  ค้ำจุน  พวกประกอบ "อาชีพอบายมุข"  พวกนี้ด้วย เป็นต้น

หมายถึง สมาชิกของสังคมประเทศนี้ทั้งที่เป็น "พวกผู้บริหารประเทศ" ในภาค "รัฐ" และ "พวกประชาชนพลเมือง" ที่อยู่ในภาค "ประชาชน" ล้วนส่งผลกระทบผลกระเทือนถึงฉัน ถึงลูกหลานของฉันหรือลูกหลานของเรา ในฐานะ "ปัจเจกชน" ได้ทั้งสิ้น ทั้งทางตรงและทางอ้อม

ที่สำคัญ เมื่อคิดถึงว่าแม้ว่าฉันจะตายไปแล้ว   แต่ลูกๆหลานๆ  ของฉัน จะต้องอยู่เป็นประชาชนพลเมือง ของประเทศนี้ต่อไป โดยเฉพาะลูกๆหลานๆของฉันที่อาจจะเกิดมาแล้ว มีความผิดแผกแตกต่างไปจากลูกๆ หลานๆของคนปกติทั่วไป

โจทย์ คือ ฉันและคนรุ่นฉัน..ผู้ถือกำเนิดเกิดมายังโลกนี้ก่อน ลูกหลานหรือคนรุ่นต่อจากคนรุ่นของฉัน จะวางรากฐานทางสังคม โดยเฉพาะรากฐานของอารยะธรรมทางความคิด  และวัฒนธรรมของวิถีการดำเนินชีวิต ที่จะทำให้พวกเขา "อยู่รอดปลอดภัยอย่างมั่นคง" อย่างไรในยุคต่อไป... ยุคของเขา!

ในส่วนของตัวฉันเอง ฉันมองว่า ฉันควรจะต้องใช้ศักยภาพตามอัตภาพของฉัน ในการมีส่วนร่วมกำหนดทิศทางความเป็นไปในสังคมนี้ ตามช่องทาง ที่ฉันสามารถทำได้ ไม่ว่าจะทำได้มาก หรือได้น้อย อย่างเช่น การเปิดเวบไซท์นี้ และการเปิดเวบหน้านี้ เพื่อเป็นช่องทางในการแสดง ทัศนคติของฉัน หรือ "มุมมองของฉัน" ต่อเรื่องต่างๆ ที่เกิดขึ้น หรือที่เป็นไปในสังคม อันอาจจะส่งผลให้ สังคมเป็นไปในทางที่ดีขึ้นบ้างไม่มากก็น้อย...

หาก "มุมมองของฉัน"       จะไป กระทบ กระทั่ง   ใครๆ  ในด้านลบบ้าง ก็ อย่าถือสา เพราะ ก็เป็นเพียง ความปารถนาดี(บ้าง ปารถนาร้ายบ้าง /แต่เชื่อเถอะ ดีมากกว่าร้าย/) อันฉันต้องการจะมีต่อ     ความเป็นไปในสังคม    และ ก็เป็นเพียง "มุมมองของฉัน"  คนเดียวนิ! คงไม่อาจจะไปทำให้อะไรๆ เสียหายถล่มทลายลงมาได้หรอกน่ะ !

ขอมีส่วนร่วมสร้างสรรค์สังคมแห่งความดีงาม สมกับที่ธรรมชาติให้ "เนื้อสมอง"/ "สมองเปลือกนอก" มามากกว่าสัตว์สายพันธุ์อื่นทุกสายพันธุ์

Eye Of The Tiger - Survivo